پست شماره 444
میخواستم راجع به گذر از 403 به 404 بنویسم. الان که روزای آخره و طبق معمول عین برق و باد گذشت.
این یکی واقعا سریع گذشت!
ما هم بگذریم...
احتمالا آخرین روزه که امسال توی دفترم. شاید لازم باشه پرونده هرچیزی که باز مونده رو ببندم چون 404 نمیتونه مثل 403 باشه به دلایل مختلف.
تجربه هایی داشت و روزهای خوب و بد.
خوشحالی ، اضطراب ، غم ، خشم ، شلوغی ، خلوتی
404 سال استفاده از حداکثر ظرفیت هاست.
شاید این بهترین اسمی باشه که میتونم روش بذارم و امیدوارم که بتونم حق مطلب رو ادا کنم...
تمام احساساتی که این روزا تجربه میکنم رو با جون و دل میپذیرم. میدونم که همه اینا لازمه. همه اینا بخشی از مسیره. چیزهای بزرگی در درونم داره تغییر میکنه. چیزهای جدیدی داره شکل میگیره و خب همه اینا یه پروسهء بزرگ و یکپارچهست.
از تغییرات این مدت راضی ام. میدونم که بخشای هیجان انگیزش بزودی اتفاق میفته.
مطمئن ام! بمونه به یادگار این بلاگ...
سال نو پیشاپیش مبارک و پر از خیر و برکت
برچسب:
نویسنده: پرهام نوری