دست نوشته های جسته گریخته من

کجایی؟ من پشت یک خاطره مانده ام ! این بی صاحب ، چه دیوار بلندی دارد ! کجایی؟ آنجا که تو هستی هم ؛ شبهایش این قدر دیر می گذرد؟ آنجا هم عقربه های ساعت دیواری ، تنبل شده اند؟ در شهر تو هم آدم ها شبیه به هم اند؟ کجایی؟ خوبی؟ این روزها ؛ تو هم گاهی شاعر می شوی؟ تو هم آمادهء هجوم یک "یاد" هستی؟ با تکرار یک حرف، وجودت تکراری می شود؟ کجایی؟ هنوز هم نیمه شب ها ، نمازخوان می شوی؟ تسبیح می گردانی؟ راستی ؛ هنوز هم برایم دعا می کنی؟ صدقه می اندازی؟ نذر می کنی؟ کجایی؟ روزها چشمانت ؛ غروب ها دستانت ؛ و شب ها آغوشت را ... کم می آورم ! کم می آ و ر م . . . کجایی؟ خودنویسم سر...

ادامه مطلب