درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
۳۲ سالگی شبیه به بیدار شدن از خواب بعدازظهر،
در آپارتمانی کهنسال، وسط کوچه پس کوچههای پایین شهر،
تلاقی سکوت و هیاهوست!
شبیه به چای بعدش، شیرین
و مثل حسرت همین رویا، تلخ است
مرزیست میان آسودگی و تکاپو
حضوریست در جولانگاه عدم
کمی مبهم است و گنگ
گاهی امیدبخش
گاهی کم فروغ و سرد
۳۲ سالگی تنفسیست میان دو نیمه
سوت آغاز نیمهء مربیان است
نه کم است و نه زیاد
نه دیر شده و نه زود است
فرصت برای جبران داری
به اندازه شروع بازی تازه نفس نیستی
اما هیچگاه تا این اندازه برای ادامه، آماده نبودهای
۳۲ سالگی لباسیست که تنخورش نظیر ندارد
چاق یا لاغر
خوب میایستد و خوش مینماید
موسیقی متنیست که بار درام فیلم را بدوش میکشد
دیالوگ بداهه ایست که در سناریو نیامده
ولی زیبایی سکانس، مدیون آنست!
۳۲ سالگی
شروعیست شبیه به سلام کردن
که غریبه ای را متوجه میسازد
و قصه ای آغاز میشود...
برچسب:
نویسنده: پرهام نوری